bel ne demek?

Türkçe

Biyoloji Terimleri Sözlüğü

Vücudun göğüs ile karın bölgeleri arasında kalan kuşak kısmı.

Türkçe

Coğrafya Terimleri Sözlüğü

bk. boyun.

Türkçe

Divanü Lügatit-Türk

bel

Türkçe

Divanü Lügatit-Türk

(Çiğil) bel

Türkçe

Güncel Türkçe Sözlük

(I) a. hlk. İşaret.

Türkçe

Güncel Türkçe Sözlük

(II) a. 1. anat. İnsan bedeninde göğüsle karın, sırtla kalçalar arasında daralmış bölüm: ?Kolum, boynundan beline doğru kayıyor.? -Y. Z. Ortaç. 2. anat. Bu bölümün, sırtın altına rastlayan bölgesi: Bel ağrısı. 3. anat. Hayvanlarda omuz başı ile sağrı arası. 4. Dağ sırtlarında geçit veren çukur yer: ?Çıksam yüksek bellere gün eylesem / Acep nazlı yâr duyar mı ola?? -Halk türküsü. 5. Geminin orta bölümü. 6. Bardak, şişe, vazo vb.nin ortasındaki dar bölüm.

Türkçe

Güncel Türkçe Sözlük

(III) a. fizy. Meni.

Türkçe

Güncel Türkçe Sözlük

(IV) a. Toprağı aktarmaya veya işlemeye yarayan, uzun saplı, ayakla basılacak yeri tahta, ucu sivri kürek veya çatal biçiminde bir tarım aracı.

Türkçe

Güncel Türkçe Sözlük

(V) a. (Graham Bell özel adından) fiz. Ses şiddetiyle ilgili birim.

Türkçe

Orta Öğretim Terimleri Kılavuzu

(biyoloji)

Türkçe

Orta Öğretim Terimleri Kılavuzu

(tarım)

Türkçe

Tıp Terimleri Kılavuzu

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

İşaret, nişan: Bizim kuzulara bel ettim.

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

1. Meni, sperma. 2. Omurga.

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

1. bk. belen (I)-1. 2.bk. belen (I)-2. 3. Dağ silsilesi, sıradağ. 4.bk. belen (I)-4.

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

Tarlanın ortası: Bizim tarlanın beli çukurdur.

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

Suların ayırım yeri.

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

Seviye: İki köyde bir belde.

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

Davar sağılan yer.

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

Çelik oyununun bir bölümü.

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

Ateş küreği.

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

Çocuğun anne karnında boğulmasına sebep olan bir hastalık.

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

Tepe, yüksek yer, üzeri yassı tepe, ufak tepe.

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

Sırt, bayır, yamaç, dağ eteği.

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

Dağ üzerindeki yüksek geçit, yol, dönemeçli, dik dağ yolu

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

Nişan

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

1. İki tepe arasındaki geçit veren alçak yer. 2. Orta, orta bölüm: Tarlanın beli. 3. Sırt, yamaç.

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

İm.

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

Kürek, geçit

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

Sapında ayak yeri olan metal kürek; geçit; orgasm; bel

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

Çapalama aleti

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

Toprağı kazmakta kullanılan bir cins kürek

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

Belirti, iz, işaret

Türkçe

Zanaat Terimleri Sözlüğü

(I) Tarlayı altüst yapmakta kullanılan araç. (Özgüney, Yalova, Küçükkabaca *Uluborlu -Isparta)

Türkçe

Zanaat Terimleri Sözlüğü

(II) 1. Bağ ve bahçelerde toprağı alt üst yapmakta kullanılan araç. (Özgüney *Yalvaç; Küçükkabaca *Uluborlu -Isparta) 2. Ev döşemesi. (Kayalık *Susuz -Kars) 3. Ev tavanı. (Bölükbaşı *Selim -Kars)

Türkçe

Osmanlıca

Bilâkis, belki, katiyyetle, ihtimaldir, öyle, dahi kelimeleri mânasına tercüme edilir. İ'rab edatıdır

Türkçe

Osmanlıca

t. Geminin orta kısmı. * Bedenin ortası. Göğüs ile karnın arası. * Yüksek dağın iki zirvesi arasındaki kavisli kısmı veya alçakça olan geçit ve boğazı.

İngilizce

1. waist. 2. loins; the small of the back. 3. the middle of the back (of an animal). 4. sperm. 5. col, saddle (between two mountain peaks). 6. the middle (of a ship). ––i açılmak to lose control over the evacuation of urine. –– ağrısı lumbago. –– bağlamak /a/ to rely on, trust. ––ini bükmek /ın/ to knock (someone) on his/her knees, cause (someone) (emotional, financial) misery. ––i bükük unlucky, helpless. ––i çökmek to become stooped. ––ini doğrultmak to recover. ––i gelmek to have a discharge of sperm. ––inden gelmek /ın/ to be the child of. –– gevşekliği med. incontinence. –– gibi akmak to flow strongly. ––ini kırmak /ın/ to ruin, cripple. –– omuru anat. lumbar vertebra. –– vermek (for a wall, ceiling) to bulge, sag.

İngilizce

(N.)
waist, loins, middle of the back, loin; grubber; paddle; spade

İngilizce

waist, middle ; loins; sperm, semen, come, spunk;mountain pass

Almanca

Taille [die]; Lende [die]; Sattel [der]

Almanca

Taille, Lende

Fransızca

ceinture [la]; (alet) bêche [la]

Fransızca

reins

Yunanca

(η) μέση

---

(το) φτυάρι (κήπου)

Japonca

koshi

Arnavutça

1. bel
2. mes

Kazakça

bel

Kazakça

kürek

Türkçe

güç düzeyi farki birimi

Türkçe

bel

Türkçe

Mühendislik Terimleri

Güç Düzeyi Farkı Birimi

Türkçe

[le] beau

Türkçe

bel

Türkçe

dağ tepeleri

Türkçe

destek

Türkçe

önde gelen

Türkçe

temel